این متن شعری است که در آن شاعر از مفاهیمی مانند زیرکی، فروتنی، قدرت خداوند و اهمیت سکوت سخن میگوید. در این شعر، شاعر با استفاده از استعارهها و تمثیلهای مختلف، به بیان حقایق فلسفی و اخلاقی میپردازد. به عنوان مثال، از زیرکی روباه، قدرت خداوند در بخشیدن وجود به معدوم، و اهمیت سکوت در بیان حقایق سخن میگوید.
این متن حاوی مفاهیم فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تمثیلهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
غزل ۸۷۳ - خفته نمود دلبر گفتم ز باغ زود
شَفتالوی بِدُزدم او خود نَخُفته بود ۱
خندید و گفت روبَهْ آخِر به زیرکی
از دستِ شیرْ صیدْ کجا سَهْل دَررُبود؟ ۲
مَر ابر را کِه دوشَد وان جا کِه دَررَسَد؟
اِلّا مَگَر که ابر نِمایَد به خویشْ جود ۳
مَعْدوم را کجاست به ایجادْ دست و پا؟
فَضْلِ خدایْ بَخشَد مَعْدوم را وجود ۴
مَعْدوم وار بِنْشین زیرا که در نماز
دادِ سلام نَبْوَد اِلّا که در قُعود ۵
بر آتشْ آب چیره بُوَد از فُروتَنی
کاتَشْ قیام دارد و آب است در سُجود ۶
چون لَب خَموش باشد دلْ صدزبان شود
خاموش چند چند بِخواهیش آزْمود ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.