خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از تنهایی و غم خود میگوید که در طول عمرش همراه او بوده است. او افسوس میخورد که عمر ارزشمندش به بیهودگی سپری شده، اما غم او همچنان پابرجاست.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوعاتی مانند تنهایی و گذر عمر نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۹ - رفتیم و نبود هیچ کس محرم ما
رفتیم و نبود هیچ کس محرم ما
غم بود که بود روز و شب همدم ما ۱
سبحان اللّه! به هرزه این عمرِ عزیز
امد بسر و بسر نیامد غم ما ۲
غم بود که بود روز و شب همدم ما ۱
سبحان اللّه! به هرزه این عمرِ عزیز
امد بسر و بسر نیامد غم ما ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸ - دردا که ز دُردی جهان مَست شدیم
گوهر بعدی:شماره ۵۰ - ای دل همه را بیازمودیم و شدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.