خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از غرق شدن در عشق و گم شدن در آن سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که مانند ذره‌ای از جیوه در دریا گم شده است و بیان عشق را مانند افسانه‌ای می‌داند که دراز و خواب‌آور است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری دارد.
شماره ۴۷ - تا در بُنِ بحر عشق غرقاب شدیم
تا در بُنِ بحر عشق غرقاب شدیم
گُم گشتهتر از ذرّهٔ سیماب شدیم ۱
افسانهٔ کارِ عشق چون برگوییم
کافسانهٔ تو دراز ودر خواب شدیم ۲
گُم گشتهتر از ذرّهٔ سیماب شدیم ۱
افسانهٔ کارِ عشق چون برگوییم
کافسانهٔ تو دراز ودر خواب شدیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - جان را خطرِ روزِ پسین بایددید
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - دردا که ز دُردی جهان مَست شدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
