شماره ۴۴ - دردا که ز خواب بس دل غافل ما

دردا که ز خواب بس دل غافل ما
تا موی سپید شد سیه شد دل ما ۱

دردا و دریغا که به جز درد و دریغ
حاصل نامد ز عمر بیحاصل ما ۲