در این متن، شاعر از دل میخواهد که صفات نفس بداندیش را نپذیرد، به جهل و ظواهر دل نبندد، و با توجه به کوتاهی عمر، غرور و آرزوهای دور و دراز را کنار بگذارد.
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و تأمل نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۱۵ - ای دل صفت نفس بد اندیش مگیر
بر جهل، پی صورت ازین بیش مگیر ۱
کوتاهی عمر مینگر غرّه مباش
چندین امل دراز در پیش مگیر ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.