این متن بیان میکند که رسیدن به کمال و محال ممکن نیست، حتی اگر تمام جهان به فرد احترام بگذارد. شاعر با بیانی نمادین اشاره میکند که ارزش واقعی در محدودیتهای مادی قرار ندارد.
محتوا دارای مفاهیم انتزاعی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین دشوار میباشد. همچنین نیاز به دانش ادبی پایه برای تفسیر صحیح دارد.
شماره ۱۷ - شایستهٔ آن کمال مینتوان شد
مستطمع هر محال مینتوان شد ۱
گر هر دو جهان کرامت ما گیرد
گو گیر که در جوال مینتوان شد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.