در این متن، شاعر از عشق و فداکاری سخن میگوید و از خواننده میخواهد پیش از آنکه در مشکلات زندگی گرفتار شود، خود را رها کند و بپذیرد که همه چیز را از دست داده است. این متن با استفاده از تشبیه شمع که با سوختن خود نور میدهد، مفهوم فداکاری و گذشت را بیان میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به از دست دادن و فنا ممکن است برای برخی از گروههای سنی پایین سنگین باشد.
شماره ۱۲ - با عشق، وجود خود برانداخته به
با سوختگی چو شمع درساخته به ۱
زان پیش که در ششدره افتی، خود را،
در باز، که هرچه هست درباخته به ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.