این متن به مخاطب توصیه میکند که از وابستگیهای دنیوی و نفسانی دوری کند و با رهایی از آنها به مقام والای معنوی برسد. شاعر با زبانی نمادین از رنجهای مسیر معنویت و عظمت مقصد نهایی سخن میگوید.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از زبان نمادین، درک این متن را برای مخاطبان جوانتر دشوار میسازد. همچنین مضامین مربوط به مرگ معنوی و تولد دوباره، نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳ - ای مانده ز خویش در بلایی که مپرس
هرگز نرسیدهای به جایی که مپرس ۱
از هر چه بدان زنده دلی پاک بمیر
تا زنده شوی به کبریایی که مپرس ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.