خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این شعر بیانگر این است که اگر خداوند حتی کوچکترین نعمتی به تو نشان دهد، کمکهای فراوانی از هر سو به سوی تو میآید. سپس خطاب به فردی بیخبر میگوید که چه بیوفایی است که تو پشت به خدا کردهای، در حالی که او همیشه رو به تو دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند از معانی آن بهرهمند شوند.
شماره ۴۴ - گر باز نماید سَرِ یک موی به تو
گر باز نماید سَرِ یک موی به تو
صد گونه مدد رسد ز هر سوی به تو ۱
ای بیخبر، آن چه بیوفاییست آخر
تو پشت بدو کردهای او روی به تو ۲
صد گونه مدد رسد ز هر سوی به تو ۱
ای بیخبر، آن چه بیوفاییست آخر
تو پشت بدو کردهای او روی به تو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳ - بی ره رفتن، رموز میاندیشی
گوهر بعدی:شماره ۴۵ - یادست ازین هوس بمی باید داشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.