خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها به دنبال فردی استثنایی می‌گردد که در میان مشغله‌های دنیوی، هنوز به مسائل معنوی و عرفانی توجه دارد. او چنین فردی را ارزشمند و برابر با هزاران نفر می‌داند.
مفاهیم عرفانی و تعلیمی موجود در متن برای درک و ارتباط بهتر، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد حاصل می‌شود.
شماره ۱۴ - کو راه روی که ره نوردش گویم
کو راه روی که ره نوردش گویم
یا سوختهای که اهل دردش گویم ۱
مردی که میان شغل دنیا نَفَسی
با او افتد هزار مردش گویم ۲
یا سوختهای که اهل دردش گویم ۱
مردی که میان شغل دنیا نَفَسی
با او افتد هزار مردش گویم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - رعنائی و نازکی رها باید کرد
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - جان را که ز تن رحیل میباید کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
