شاعر در این بیتها به دنبال فردی استثنایی میگردد که در میان مشغلههای دنیوی، هنوز به مسائل معنوی و عرفانی توجه دارد. او چنین فردی را ارزشمند و برابر با هزاران نفر میداند.
مفاهیم عرفانی و تعلیمی موجود در متن برای درک و ارتباط بهتر، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد حاصل میشود.
شماره ۱۴ - کو راه روی که ره نوردش گویم
یا سوختهای که اهل دردش گویم ۱
مردی که میان شغل دنیا نَفَسی
با او افتد هزار مردش گویم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.