شماره ۲۶ - آن به که نفس ز کارِ عالم نزنی

آن به که نفس ز کارِ عالم نزنی
وز دست زمانه دست بر هم نزنی ۱

هم غصّهٔ روزگار و هم قصّهٔ خویش
مردانه فرو میخوری و دم نزنی ۲