خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که با پاک کردن دل از تعلقات دنیوی، بر دو جهان (مادی و معنوی) چیره شده است. او از سخنان ناگفته‌ای می‌گوید که در گلو مانده و بیان نشده‌اند.
مفاهیم عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده در شعر، درک عمیق‌تری از ادبیات و فلسفه را می‌طلبد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است.
شماره ۱۳ - چون لوح دل از دو کون بستردم من
چون لوح دل از دو کون بستردم من
دو کون به زیر پای بسپردم من ۱
ای بس سخنی را که سرم کردی گوی
آمد به گلویم و فرو بردم من ۲
دو کون به زیر پای بسپردم من ۱
ای بس سخنی را که سرم کردی گوی
آمد به گلویم و فرو بردم من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲ - گر نام و نشان من توانستی بود
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - در فقر، سیاه پوشیم اولیتر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
