خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن بیانگر این است که اگر مانند فلک همیشه در حرکت باشی، در نهایت مانند زمینِ پست آرام می‌گیری. عشق به شاعر هشدار می‌دهد که هرچه بیشتر بدود، زودتر خسته می‌شود و باید آهسته‌تر حرکت کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند فلک و زمین ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۲۰ - گر همچو فلک سالک پیوسته شوی
گر همچو فلک سالک پیوسته شوی
آخر چو زمینِ پست بنشسته شوی ۱
ای بس که دویدم من و عشقش میگفت:
آهسته ترک که زود آهسته شوی! ۲
آخر چو زمینِ پست بنشسته شوی ۱
ای بس که دویدم من و عشقش میگفت:
آهسته ترک که زود آهسته شوی! ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹ - تا کی باشی چو آسمان در تک و تاز
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - هر روز مرا غمی دگر پیش آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
