خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که تنها کسی که دردها، غم‌های قدیمی و جدید، و حیرانی‌های او را درک می‌کند، وجودی والا (احتمالاً معشوق یا خداوند) است و هیچ‌کس دیگری مانند او از حال او آگاه نیست.
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی موجود در این شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این ابیات نیاز به تجربه‌ی عاطفی و شناخت ادبیات کلاسیک دارد که معمولاً در نوجوانی و بزرگسالی حاصل می‌شود.
شماره ۹ - آنکس که غمِ کهنه و نو می‌داند
آنکس که غمِ کهنه و نو می‌داند
حالِ منِ سرگشته نکو می‌داند ۱
دردِ من و عجزِ من و حیرانی من
گو هیچ کسی مدان چو او می‌داند ۲
حالِ منِ سرگشته نکو می‌داند ۱
دردِ من و عجزِ من و حیرانی من
گو هیچ کسی مدان چو او می‌داند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸ - چندانکه به درد عشق میپویم من
گوهر بعدی:شماره ۱۰ - کی باشد و کی که من مانم و او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
