شاعر در این شعر از غرق شدن در عشق و از دست دادن خود و آثار وجودی خود سخن میگوید. او بیان میکند که در این مسیر، تمام تلاشها و تغییراتش به ناچیزی و نابودی انجامیده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
شماره ۲۶ - در قلزم عشق تو که دیار نماند
تا غرقه شوم ز خود بسی کار نماند ۱
بس زیر و زبر که آمدم تا آخر
ناچیز چنان شدم که آثار نماند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.