شماره ۱۸ - جانا جانم غرقهٔ دریای تو بود

جانا جانم غرقهٔ دریای تو بود
پیوسته چو قطره بی سر و پای تو بود ۱

من حوصله ای نداشتم، این همه کار،
از حوصله بخشیدن سودای تو بود ۲