خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از ناپاکی دل خود و درد ناشی از آن میگوید و در نهایت از سرنوشت کسی که در دریای مشکلات غرق شده و به خاک افتاده است، پرسش میکند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند ناپاکی، درد و هلاکت نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۷ - گفتم که شد از نفس پلیدم، دل، پاک
گفتم که شد از نفس پلیدم، دل، پاک
دردا که نشد پاک و شد از درد هلاک ۱
اندر حق آنکسی چه گویند آخر
کاو غرقهٔ دریاست جنب رفته به خاک ۲
دردا که نشد پاک و شد از درد هلاک ۱
اندر حق آنکسی چه گویند آخر
کاو غرقهٔ دریاست جنب رفته به خاک ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - هرچند دریغ صدهزار است هنوز
گوهر بعدی:شماره ۸ - تا با سگ نفس همنشین خواهم بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.