خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن از حالات متضاد خود سخن می‌گوید: گاهی از شادی مانند شمع می‌سوزد و گاهی از غم مانند چراغ. او در حیرت و تعجب فرو رفته و مخاطبی به او می‌گوید که آنچه را به او آموخته است، فراموش نکند.
متن دارای مفاهیم عاطفی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند شمع و چراغ نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۳ - گاه از شادی چو شمع میافروزم
گاه از شادی چو شمع میافروزم
گاهی چو چراغی از غمش میسوزم ۱
حیران شده و عجب فرو ماندهام
گوید: «بمدان آنچه ترا آموزم» ۲
گاهی چو چراغی از غمش میسوزم ۱
حیران شده و عجب فرو ماندهام
گوید: «بمدان آنچه ترا آموزم» ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲ - تیری که ز شستِ حکمِ جانان گذرد
گوهر بعدی:شماره ۳۴ - جانا! ز غم عشق تو فریاد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
