خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن اشاره دارد که ذات حقیقی فرد، روح اوست نه جسمش. جسم تنها ظاهری است که قابل تقسیم است، در حالی که جان (روح) حقیقت وجودی فرد را تشکیل می‌دهد. شاعر تأکید می‌کند که اگر روح در جسم باشد، آن جسم ارزشمند می‌شود.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند این مضامین را تحلیل کنند.
شماره ۱۸ - آن ذات که جسم و جوهرش اسم بود
آن ذات که جسم و جوهرش اسم بود
در جسم مدان که قابل قسم بود ۱
فی الجمله یقین بدان که بیهیچ شکی
گر جان تو در جسم بود جسم بود ۲
در جسم مدان که قابل قسم بود ۱
فی الجمله یقین بدان که بیهیچ شکی
گر جان تو در جسم بود جسم بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷ - ای وهم و خیال و حسِّ تو رهزن تو
گوهر بعدی:شماره ۱۹ - گر مرغِ دلت کارِ روش ساز کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
