خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از بلبل روح (نماد انسان) می‌خواهد که از محدودیت‌های مادی رها شود و به سوی عرش (معنویت) پرواز کند. او اشاره می‌کند که انسان مانند مرغی است که نباید به پالان (قیدوبندهای دنیوی) محدود شود.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و انتزاعی است که برای درک عمیق‌تر، به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات تمثیلی نیاز دارد.
شماره ۹ - ای بلبل روح چند باشی مگسی
ای بلبل روح چند باشی مگسی
پَر باز کُن و به عرش رو در نَفَسی ۱
تا کی بستهٔ پالان آخر
پالان نتوان نهاد بر مرغ کسی ۲
پَر باز کُن و به عرش رو در نَفَسی ۱
تا کی بستهٔ پالان آخر
پالان نتوان نهاد بر مرغ کسی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸ - ای جانِ شریف! ترک این دنیی گیر
گوهر بعدی:شماره ۱۰ - بر جان و تنِ بیش بها میگریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
