خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از روزگار سخت و ناعادلانه شکایت میکند و خطاب به طوطی جان میپرسد که در شهری که به او شکر بدون زهر نمیدهند، چه میکند. این متن بیانگر ناامیدی و نارضایتی از شرایط زندگی است.
متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانهی آن ممکن است بر روحیهی افراد جوان تأثیر منفی بگذارد.
شماره ۴ - گه در غم روزگار و گه در قهری
گه در غم روزگار و گه در قهری
از هرچه در اوفتادهای بیبهری ۱
ای طوطی جان! چه میکنی در شهری
کانجا ندهندت شکری بیزهری ۲
از هرچه در اوفتادهای بیبهری ۱
ای طوطی جان! چه میکنی در شهری
کانجا ندهندت شکری بیزهری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳ - ای مرغ عجب! ستارگان چینهٔ تست
گوهر بعدی:شماره ۵ - ای جان! چو تو از عالم بیچون آیی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.