خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از جهان به عنوان بیابانی بی‌پایان یاد می‌کند و از مردم می‌خواهد که در این دنیای سرگردان، کسی را سرگشتهتر از خود نشان دهند. این متن بیانگر احساس تنهایی و حیرت انسان در برابر عظمت جهان است.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد و نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارد.
شماره ۴۵ - در بادیهٔ جهان دری بنمایید
در بادیهٔ جهان دری بنمایید
وین بادیه را پا و سری بنمایید ۱
ای خلق! درین دایرهٔ سرگردان
سرگشتهتر از من دگری بنمایید ۲
وین بادیه را پا و سری بنمایید ۱
ای خلق! درین دایرهٔ سرگردان
سرگشتهتر از من دگری بنمایید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴ - چندان که ز هر شیوه سخن میگویم
گوهر بعدی:شماره ۴۶ - یک بیدل و بیرأی چو من بنمایید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
