خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از بیان حال دل ناآرام و پریشان خود ناتوان است و وقتی از دل می‌پرسد که چه حالی دارد، دل پاسخ می‌دهد که ساکت باشد چون بیان این حال ممکن نیست.
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیده‌ای است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره و زبان شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۴ - حالِ دلِ باژگونه مینتوان گفت
حالِ دلِ باژگونه مینتوان گفت
وصفی به هزار گونه مینتوان گفت ۱
گفتم:«ای دل!چه گونهای»گفت:«خموش!
کاین حال مرا، چه گونه، مینتوان گفت» ۲
وصفی به هزار گونه مینتوان گفت ۱
گفتم:«ای دل!چه گونهای»گفت:«خموش!
کاین حال مرا، چه گونه، مینتوان گفت» ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - این درد چه دردیست که درمانش نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - دل از همه عالم به کنار آمد باز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
