خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از سردرگمی و حیرت خود در برابر مسیر زندگی سخن می‌گوید. او با وجود عقل مصلحت‌اندیش، از راهی که پیش رویش قرار گرفته متحیر شده و احساس بی‌خویشی می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری دارد.
شماره ۶ - گر عقل مرا مصلحت اندیش آمد
گر عقل مرا مصلحت اندیش آمد
تا این چه طریقیست که در پیش آمد ۱
روزی صد رَه دلم بجان بیش آمد
آخر متحیر شد و بیخویش آمد ۲
تا این چه طریقیست که در پیش آمد ۱
روزی صد رَه دلم بجان بیش آمد
آخر متحیر شد و بیخویش آمد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵ - بر بوی یقین درین بیابان رفتیم
گوهر بعدی:شماره ۷ - احوالِ جهان سخت عجیب افتادهست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
