خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از وجود خود احساس ننگ می‌کند و آرزو می‌کند که از آن رها شود. او بیان می‌کند که تنها زمانی می‌تواند به وجود خود ببالد که وجودش را به دیگری (احتمالاً معشوق یا خدا) بسپارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر برای درک و تجزیه و تحلیل، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد در افراد شکل می‌گیرد.
شماره ۶۳ - از ننگ وجودم که رهاند بازم
از ننگ وجودم که رهاند بازم
تا من ز وجود با عدم پردازم ۱
هرگه که وجود خود بدو در بازم
آن دم به وجود خود سزد گر نازم ۲
تا من ز وجود با عدم پردازم ۱
هرگه که وجود خود بدو در بازم
آن دم به وجود خود سزد گر نازم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۲ - وقتست که بیزحمت جان بنشینم
گوهر بعدی:شماره ۶۴ - بی جان و تنم جان و تنم میباید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
