شاعر در این متن از درد و رنج عمیق خود سخن میگوید و آرزوی آرامش و نابودی کامل را دارد. او از خون دل و جان خود یاد میکند و خواهان پایان یافتن رنجهایش است.
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین و نامناسب باشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند مرگ و نابودی نیاز به درک و بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۶۰ - سر تا پایم نقطهٔ آرام کنید
وانگاه فنای مطلقم نام کنید ۱
از خون دلم می و ز جان جام کنید
وایجاد مرا تمام اعدام کنید ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.