خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از ضرورت فنا شدن در عشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که تا زمانی که فرد به وجود خود و تمایزاتش (مانند خوب و بد، شادی و غم) چسبیده است، نمی‌تواند همدم واقعی عشق شود. تنها با مردن به خود (فنا شدن در عشق) است که می‌تواند به وصال برسد.
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در درک این مفاهیم با مشکل مواجه شوند.
شماره ۴۱ - تا هیچ وجود و عدمت میماند
تا هیچ وجود و عدمت میماند
نیک و بد و شادی و غمت میماند ۱
مرده شو و دم مزن که در پردهٔ عشق
همدم نشوی تا که دمت میماند ۲
نیک و بد و شادی و غمت میماند ۱
مرده شو و دم مزن که در پردهٔ عشق
همدم نشوی تا که دمت میماند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰ - ای مانده به جان این جهانی زنده
گوهر بعدی:شماره ۴۲ - پیوسته به چشم دل نظر باید کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
