خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از تأثیر خیال و یاد معشوق بر زندگی خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که گاهی با یاد معشوق زنده می‌شود و گاهی با سخنان شیرین او. سپس توصیه می‌کند که در عشق، گم‌شده و خوش باش و جان را کم مگیر، زیرا با جان دیگری (معشوق) زنده خواهی شد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در متن برای درک و ارتباط نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارد که معمولاً از سن نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۳۹ - گاهی ز خیال دلبر آئی زنده
گاهی ز خیال دلبر آئی زنده
گاه از سخن چو شکر آئی زنده ۱
گم گرد و خوشی بمیر و جانی کم گیر
زیرا که به جان دیگر آئی زنده ۲
گاه از سخن چو شکر آئی زنده ۱
گم گرد و خوشی بمیر و جانی کم گیر
زیرا که به جان دیگر آئی زنده ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸ - گر با من خویش خاک این در آئی
گوهر بعدی:شماره ۴۰ - ای مانده به جان این جهانی زنده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
