شاعر از دل غمگین خود میپرسد تا کی باید در غم بگردد و از هستی خود پاک شود. او اشاره میکند که سالهاست در خاک فرو رفته اما هنوز نتوانسته از آن بیرون بیاید.
متن دارای مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانهی شعر ممکن است برای افراد جوانتر نامناسب باشد.
شماره ۱۱ - تا کی گردی ای دل غمناک به خون
از هستی خویش پاک شو پاک کنون ۱
سی سال ز خویش خاک میکردی باز
دردا که نکردهای سر از خاک برون ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.