شاعر در این متن به بیان احساس تنهایی و وابستگی به خود میپردازد و تأکید میکند که تا زمانی که حتی کوچکترین بخشی از وجودش باقی مانده باشد، هویت او پابرجاست.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و دانش بیشتری برای فهم کامل داشته باشد.
شماره ۳۸ - هیچم همه تا با خود و با خویشتنم
هستم همه تا با خود و با جان و تنم ۱
تا میماند از «من» من یک مویی
مویی نشود پدید چیزی که منم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.