خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از فروپاشی و آشفتگی در عالم هستی سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که اگر به دقت نگریسته شود، همه چیز پوچ و تهی به نظر می‌رسد. او از افلاک می‌خواهد که از حرکت بازایستند و همه از سفر زندگی دست بردارند.
محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، لحن شعر حاوی ناامیدی و پوچ‌انگاری است که مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۲۱ - در فرع کجا مشبّهی افتاده است
در فرع کجا مشبّهی افتاده است
افلاک ز یکدگر فرو آسایند ۱
چون در نگری حقّه تهی افتاده است
یک ره همه از سفر فروآسایند ۲
افلاک ز یکدگر فرو آسایند ۱
چون در نگری حقّه تهی افتاده است
یک ره همه از سفر فروآسایند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰ - جمشید به گلخنی در افتاد و برفت
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - آخر ره دورت به کناری برسد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
