خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن به موضوع عشق و خودپنداری اشاره دارد و بیان می‌کند که اندیشه‌های ما گاهی تنها بهانه‌ای برای توجیه احساسات و باورهای درونی‌مان هستند. همچنین، قصه‌گویی را به عنوان نشانه‌ای از این حالات توصیف می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد. همچنین، نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک مفاهیم خودپنداری و عشق وجود دارد.
شماره ۱۸ - جان شیفتهٔ الست می پنداری
جان شیفتهٔ الست می پنداری
و اندیشهٔ ما بهانه ای بیش نبود ۱
آنست که خویش، هست می پنداری
قصّه چه کنم، نشانه ای بیش نبود ۲
و اندیشهٔ ما بهانه ای بیش نبود ۱
آنست که خویش، هست می پنداری
قصّه چه کنم، نشانه ای بیش نبود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷ - دل از می عشق مست میپنداری
گوهر بعدی:شماره ۱۹ - جانت به گُوِ تنی در افتاد و برفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
