در این متن، شاعر بیان میکند که ارزش نقدی که به او تعلق دارد بسیار بالاست و هیچکس، حتی اگر دشمنانش تمام دنیا را علیه او بسیج کنند، نمیتواند به آن دست یابد. این نقد (احتمالاً اشاره به عزت، شرافت یا ارزشهای درونی شاعر دارد) آنقدر ارزشمند است که هیچ گدایی یا فردی نمیتواند آن را تصاحب کند.
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا نیازمند سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی میباشد.
شماره ۸۹ - نقدی که مراست قیمتش هست بسی
آنجا نرسد هیچ گدایی نفسی ۱
گر هر دو جهان خصم من آیند به حکم
هرگز نرسد به نقد من دست کسی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.