خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن بیانگر احساس تنهایی و ناشناخته ماندن است، با وجود حضور گسترده. شاعر احساس میکند که با وجود نزدیکی ظاهری، فاصلهای عمیق بین او و دیگران وجود دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. این محتوا نیازمند سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی است تا بتواند ارتباط مناسبی با مخاطب برقرار کند.
شماره ۷ - ماییم که جز درگهِ ما درگه نیست
ماییم که جز درگهِ ما درگه نیست
گرچه همه ماییم کسی آگه نیست ۱
از خود تو به صد هزار فرسنگی دور
وز هستی ما، تا به تو، مویی ره نیست ۲
گرچه همه ماییم کسی آگه نیست ۱
از خود تو به صد هزار فرسنگی دور
وز هستی ما، تا به تو، مویی ره نیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - از عالمِ بیچون به سکون باید شد
گوهر بعدی:شماره ۸ - ای آن که بلی گوی الست از مایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.