در این شعر، شاعر بیان میکند که در عشق به معشوق، شادی و غم برایش معنایی ندارد و وجود خود را در برابر این عشق، هیچ میپندارد. او تمام حیلهها و تلاشهایش را آزموده و در پایان دریافته که همهی آنها بیارزش و پوچ بودهاند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری دارد.
شماره ۱۰۰ - در عشق توام شادی و غم هیچ نبود
پندار وجودم چو عدم هیچ نبود ۱
هر حیله که بود کردم و آخر کار
معلومم شد کان همه هم هیچ نبود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.