این متن به توصیف یک بحر (دریا) پر از گوهر میپردازد که در آن هر قطرهای دنیایی دیگر را در خود جای داده است. شاعر از بیننده میخواهد که با دقت و تیزبینی به این دریا نگاه کند تا عمق و زیباییهای نهفته در آن را ببیند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شاعرانه و نمادین نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۲ - چندان که تو این بحر گهر خواهی دید
بر دیده و دیده دیده ور خواهی دید ۱
بحری است که هر باطن هر قطره از او
آرامگهِ کسی دگر خواهی دید ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.