خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از عشق و رنجی که بر دل و جانش وارد شده سخن می‌گوید. او از هیبت معشوق می‌گوید که دل و جانش را سوزانده و از خدا می‌خواهد که تن سرگردانش را نیز نسوزاند، چرا که بارها از آتش تصویر معشوق سوخته است.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده‌تر، فهم آن را برای سنین پایین دشوار می‌کند.
شماره ۹۲ - از هیبت تو این دل غم خواره بسوخت
از هیبت تو این دل غم خواره بسوخت
دل خود که بود که جان بیچاره بسوخت ۱
یا رب بمسوز این تن سرگردان را
کز آتش تشویر تو صد باره بسوخت ۲
دل خود که بود که جان بیچاره بسوخت ۱
یا رب بمسوز این تن سرگردان را
کز آتش تشویر تو صد باره بسوخت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۱ - یا رب تو مرا مدد کن از یارِی خویش
گوهر بعدی:شماره ۹۳ - ای یادِ تو مرهم دل خستهٔ من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
