شاعر در این ابیات از گمگشتگی و سودای عشق سخن میگوید و بیان میکند که اندیشهٔ معشوق، قبلهٔ جان او بوده است.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از زبان شعری کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۷۱ - گم گشتن خود، از تونشان بس بودم
سودای توام ازتو زیان بس بودم ۱
چند از دو جهان کز دو جهان بس بودم
اندیشهٔ تو قبلهٔ جان بس بودم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.