الحکایه و التمثیل

شنودم من که موشی در بیابان
مگر دید اشتری را بی نگه‌بان ۱

مهارش سخت بگرفت و دوان شد
که تا اشتر بآسانی روان شد ۲

چو آوردش بسوراخی که بودش
نبودش جای آن اشتر چه سودش ۳

بدو گفت اشتر ای گم کرده راهت
من اینک آمدم کو جایگاهت ۴

ترا چون نیست از سستی سرخویش
بدین عدت مرا آری بر خویش ۵

کجا آید برون تنگ روزن
چو من اشتر بدین سوراخ سوزن ۶

برو از جان خود برگیر این بار
که اشتر گربه افتادست این کار ۷

برو دم درکش ای موش سیه سر
که نتوانی شد استر را سیه گر ۸

برو ای مور خود را خانهٔ جوی
سخن در خورد خود از دانهٔ گوی ۹

ترا ای موردازآن دل خوش فتادست
که کیک تو عماری کش فتادست ۱۰