الحکایه و التمثیل

عزیزی گفت از عرش دلفروز
خطاب آید بخاک تیر هر روز ۱

که آخر از خدا آنجا خبر نیست
خبر ده زانکه نتوان بی خبر زیست ۲

همه حیران و سرگردان بماندیم
درین وادی بی پایان بماندیم ۳

که می‌داند که حال رفتگان چیست
بخاک اندر خیال خفتگان چیست ۴

همه رفتند پر سودا دماغی
فرو مردند چون روشن چراغی ۵

همه چون حلقه بر درماندگانیم
همه در کار خود درماندگانیم ۶

زهی دردی که درمانی ندارد
زهی راهی که پایانی ندارد ۷

بیک ره هیچ کس را هیچ ره نیست
که جز در پایه بودن دست گه نیست ۸

که داند تا چه شربتهای پر زهر
بکام ما فرود آمد ازین قهر ۹