خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، یک دیوانه در کوچه‌ای مردم را می‌بیند که به هر سو می‌روند. او فریاد می‌زند که باید تنها از یک راه رفت، نه به هر سو دویدن، زیرا با پراکندگی نمی‌توان به جایی رسید. سپس خطاب به فردی می‌گوید که با یک دل نمی‌توان صد کار انجام داد و برای عشق به یار، باید صد دل داشت.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم عمیق مانند عشق و تمرکز در زندگی، نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
الحکایه و التمثیل
یکی دیوانهٔ استاد در کوی
جهانی خلق می‌رفتند هر سوی ۱
فغان برداشت این دیوانه ناگاه
که از یک سوی باید رفت و یک راه ۲
بهر سویی چرا باید دویدن
بصد سو هیچ جا نتوان رسیدن ۳
تویی با یک دل ای مسکین و صد یار
بیک دل چون توانی کرد صد کار ۴
چو در یک دل بود صد گونه کارت
تو صد دل باش اندر عشق یارت ۵
جهانی خلق می‌رفتند هر سوی ۱
فغان برداشت این دیوانه ناگاه
که از یک سوی باید رفت و یک راه ۲
بهر سویی چرا باید دویدن
بصد سو هیچ جا نتوان رسیدن ۳
تویی با یک دل ای مسکین و صد یار
بیک دل چون توانی کرد صد کار ۴
چو در یک دل بود صد گونه کارت
تو صد دل باش اندر عشق یارت ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:المقاله الثانی عشر
گوهر بعدی:الحکایه و التمثیل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
