این شعر از عواقب پذیرفتن امانتهای سنگین و مسئولیتهای دشوار سخن میگوید. زمین و آسمان از پذیرش این بار سرباز زدند، اما انسان به تنهایی آن را پذیرفته است. شاعر نگران است که این مسئولیتها جان انسان را فرسوده کند و هشدار میدهد که اگر فرد از عهده آن برنیاید، ممکن است به سرنوشتی ناگوار دچار شود.
مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی موجود در شعر، مانند مسئولیتپذیری، عواقب پذیرفتن امانتهای سنگین، و تفکر درباره جایگاه انسان در جهان، برای درک و تحلیل نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
الحکایه و التمثیل
که تا حق عرضه دادست این امانت ۱
زمین و آسمان زان در رمیدست
که بار عهده آن سخت دیدست ۲
تو تنها آمدی تا آن کشی تو
از آن ترسم که خط در جان کشی تو ۳
اگر اینست امانت ای همه ننگ
بسی این به کشد از تو خری لنگ ۴
اگر بی سر شوی این سر بدانی
وگرنه گربهٔ از چند خوانی ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.