متن درباره بلبلی است که با سخنان شیرین و خوشآهنگ شروع به صحبت میکند و از جوانان میخواهد که به پیران احترام بگذارند. سپس، با تغییر رفتار، به خشونت روی میآورد و بلبل را به هوا میبرد و تحت فشار قرار میدهد. در نهایت، بلبل متوجه میشود که کنترل اوضاع از دستش خارج شده و یارش را از دست داده است.
این متن دارای مفاهیم اخلاقی و تمثیلی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و ساختارهای ادبی قدیمی ممکن است برای نوجوانان و بزرگسالان جذابتر و قابلفهمتر باشد.
درشتی نمودن باز بلبل را و خواندن بسلیمان علیه السلام
حدیثی خوش گذشته باز جویم ۱
جوانان گر ببوسند دست پیران
به پیری پای بوسندش امیران ۲
چو مینامد به صد لطف و به صد ناز
چو ترکان یا ز تندی کرد آغاز ۳
بزد چنگال و او را در هوا برد
به چنگالش دو سه نوبت بیفشرد ۴
چو بلبل دید کار از دست رفته
ز پای افتاده یار از دست رفته ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.