نوشروان عادل در این متن هشدار میدهد که دنیا و مال دنیوی ارزشی ندارد و انسان را از حقیقت دور میکند. او تأکید میکند که اخلاص در عمل مهم است و ثروت و قدرت در آخرت بیفایده خواهد بود. همچنین، او دنیا را به مرداری پر از کرم تشبیه میکند و توصیه میکند که با اهل دنیا درگیر نشویم.
محتوا شامل مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسن ممکن است دشوار باشد. همچنین، تشبیهات بهکار رفته (مانند مردار و کرم) ممکن است برای گروههای سنی پایین نامناسب باشد.
(۳) حکایت نوشروان عادل
که گر میری ز درویشی قاتل ۱
ترا بهتر بوَد آن زخمِ شمشیر
که از نان فرومایه شوی سیر ۲
مشو با اهلِ دنیا در ستیزه
که مرداریست و مشتی کِرم ریزه ۳
بیک ره اهلِ دنیا در ریاست
چو کِرمانند در عین نجاست ۴
زر و سیم و قبول و کار و بارت
نیاید در دم آخر بکارت ۵
اگر اخلاص باشد آن زمانت
بکار آید وگرنه وای جانت ۶
بهر چیزی که در دنیا کمالست
یقین میدان که آن در دین وبالست ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.