متن درباره غزالی است که از ترس ملحدان در خانه پنهان شده بود. پس از مدتی، او از این وضعیت خسته شد و از بوشهدی راهنمایی خواست. بوشهدی به او پاسخ داد که خداوند بدون پرسش از تو، تو را آفرید و بدون پرسش نیز میمیرانی، بنابراین نباید نگران باشد. این پاسخ باعث آرامش غزالی شد و او از ترس خود رها گشت.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مباحث فلسفی و عرفانی دارد. همچنین، استفاده از زبان کلاسیک فارسی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد.
(۱۰) حکایت غزالی و ملحد
که ملحد خواهدت کشتن چو شمعی ۱
بترسید و درون خانه بنشست
که تا خود روزگارش چون دهد دست ۲
چو در خانه نشستن گشت بسیار
دلش بگرفت از خانه بیک بار ۳
کسی نزدیک بوشهدی فرستاد
که ای در راه حق داننده اُستاد ۴
ز بیم ملحدان در خانه ماندم
اگر عاقل بُدم دیوانه ماندم ۵
چه فرمائی مرا تا آن کنم من
مگر این درد را درمان کنم من ۶
ازان پیغام بوشهدی برآشفت
بدان پیغام آرنده چنین گفت ۷
امام خواجه را گو ای زره دور
چو تو حق را نه هم رازی نه دستور ۸
چو حق میکرد در اوّل پدیدت
نپرسید از تو چون میآفریدت ۹
بمرگت هم نپرسد از تو هیچی
تو خوش میباش حالی چند پیچی ۱۰
چو بی تو آوریدت در میانه
ترا بی تو برد هم بر کرانه ۱۱
چو غزّالی شنید این شیوه پیغام
دلش خوش گشت و بیرون جست از دام ۱۲
چو راهت نیست در ملک الهی
چنان نبود که تو خواهی، چه خواهی ۱۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.