شاعر در این ابیات به موضوعاتی مانند رندی، پنهانکاری در اعمال، بیاعتباری علم و عمل در برابر قضای الهی، و ضرورت هوشیاری در حفظ اسرار اشاره میکند. همچنین، او توصیه میکند که سخنان ارزشمند را نزد افراد ناآگاه بیان نکنیم، چرا که آنها قدر چنین گوهرهایی را نمیدانند.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در این ابیات نیاز به درک و تجربهٔ زندگی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و عرفانی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۷ - من و صلاح و سلامت کس این گمان نبرد
که کس به رند خرابات ظن آن نبرد ۱
من این مرقع دیرینه بهر آن دارم
که زیر خرقه کشم می کسی گمان نبرد ۲
مباش غره به علم و عمل، فقیه! مدام
که هیچکس ز قضای خدای جان نبرد ۳
اگر چه دیده پاسبان تو ای دل
به هوش باش که نقد تو پاسبان نبرد ۴
سخن به نزد سخندان ادا مکن حافظ
که تحفه کس در و گوهر به بحر و کان نبرد ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.