شماره ۳ - اگر به لطف بخوانی مَزید الطاف است

اگر به لطف بخوانی مَزید الطاف است
وگر به قهر برانی درون ما صاف است ۱

بیان وصف تو گفتن نه حد امکان است
چرا که وصف تو بیرون ز حد اوصاف است ۲

ز چشم عشق توان دید روی شاهد غیب
که نور دیدهٔ عاشق ز قاف تا قاف است ۳

چو سرو سرکشی ای یار سنگدل با ما
چه چشمهاست که از روی تو بر اطراف است ۴

تو را که مایهٔ خلد است نیاز همتا نیست
از این مثال گزینم روان در اطراف است ۵

ز مُصحَف رخ دلدار آیتی بر خوان
که آن بیان مقامات کشف کشّاف است ۶

عدو که منطق حافظ طمع کند در شعر
همان حدیث هُما و طریق خطّاف است ۷