شخصی با موهای سفید از ندامت و پشیمانی گریه میکند و اشاره میکند که حتی در صبحگاهی جدید، وضویی (شستشوی معنوی) تازه نکردهاند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی مانند ندامت و پشیمانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به درک ادبی و فرهنگی برای تفسیر صحیح دارد.
تکبیت ۱۵۴۲ - با موی سفید اشک ندامت نفشاندیم
در صبح چنین، تازه نکردیم وضویی ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.