شاعر از بیتوجهی دیگران به درد و رنج خود گلایه میکند و دلش را به چشمی بیمار تشبیه میکند.
متن دارای مفاهیم عاطفی و اجتماعی است که درک آن برای کودکان دشوار است و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالان میباشد.
تکبیت ۱۴۸۳ - به فکر چارهٔ ما هیچ صاحبدل نمیافتد
دل ما دردمندان چشم بیمارست پنداری ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.