متن بیانگر صحنهای شاعرانه از غنچهای است که با اشک شبنم تازه میشود و روی به دیوان صبحگاه دارد. این تصویر، حالتی عاطفی و طبیعتگرایانه را تداعی میکند.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و نمادین است که ممکن است برای کودکان کمسال قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند از زیباییهای ادبی و عاطفی آن لذت ببرند.
تکبیت ۱۴۲۷ - چو غنچه دست و رخی تازه کن به شبنم اشک
نشسته روی به دیوان صبحگاه مرو ۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.